Migrena dotyka bardzo wielu osób. Najczęściej ujawnia się w drugiej i trzeciej dekadzie życia i ma tendencję do wygaszania po 50 roku życia, ale nie jest to regułą [1]. Tak naprawdę nie ma cudownych środków, które mogłyby wyleczyć migrenę raz na zawsze. Jednak mamy na tyle duży arsenał leków dostępnych zarówno bez, jak i na receptę, że w przypadku większości pacjentów można ograniczyć dokuczliwe objawy i sprawić, że choroba zostanie opanowana oraz nie wystąpią powikłania.

Niezależnie od tego, jaki lek zastosujemy, zawsze należy przestrzegać kilku ważnych zasad. Przede wszystkim lek powinien mieć zarejestrowane wskazanie do leczenia migreny, należy stosować go w odpowiednim momencie napadu migrenowego oraz w ściśle określonych dawkach. Te informacje zawsze znjadują się w ulotce przylekowej. Stosowanie zbyt niskich dawek leków najczęściej nie pomaga, natomiast może doprowadzić do nadużywania leków przecibólowych i wystąpienia powikłania w postaci polekowego bólu głowy.

A oto kilka powodów, dlaczego warto leczyć migrenę:

  1. Każdy napad ogranicza sprawność

    Skuteczne leczenie migreny ma duże znaczenie, ponieważ bardzo często komplikuje ona codzienne funkcjonowanie [2]. Silny ból utrudnia, a czasem wręcz może uniemożliwiać pracę zawodową. Również ogranicza funkcjonowanie w domu i może być przyczyną frustracji domowników i negatywnie wpływać na życie rodzinne. Migrena jest bardzo kłopotliwą
    chorobą i potrafi w znacznym stopniu obniżać komfort życia.

  2. Nieleczenie prowadzi do zaburzeń emocjonalnych i depresji

    Ból szczególnie przewlekły, nieleczony lub źle leczony, może powodować obniżenie
    nastroju, smutek, uczucie bezradności i w efekcie może prowadzić do rozwoju zaburzeń
    lękowych i depresji [2]. Depresja jest jednym z czynników powodujących przekształcanie się migreny epizodycznej w przewlekłą [3].

  3. Nieleczony atak sprzyja powstawaniu kolejnych

    Trzeba pamiętać, że każdy napad migrenowy powinien być zawsze zwalczany. Jest to bardzo istotne, ponieważ skuteczne opanowanie danego napadu zmniejsza ryzyko wystąpienia następnego. Niektórzy chorzy obawiają się szkodliwości leków przeciwbólowych i unikają
    ich przyjmowania. Nie jest to dobry pomysł, ponieważ powstrzymywanie się od
    prawidłowego leczenia skutkuje niepotrzebnym cierpieniem i pogłębieniem lęku przed
    kolejnym napadem. Lęk zaś jest jednym z czynników najczęściej wywołujących ataki
    migreny [4].

  4. Nieprawidłowo leczony napad może przejść w stan migrenowy

    Brak skutecznego leczenia napadu migreny może spowodować jego przekształcenie w stan migrenowy. Jest to bardzo trudny do opanowania napad, trwający ponad 72 godziny,
    najczęściej 7 lub 10 dni. Ból głowy jest bardzo ciężki i znacznie upośledza funkcjonowanie chorego. Ze względu na nasilenie wymiotów u pacjenta często występuje odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe. Najczęściej niezbędna staje się hospitalizacja [3].

  5. Powikłaniem migreny może być udar mózgu

    Migrena z aurą (czyli występującymi bezpośrednio przed bólem objawami neurologicznymi,
    takimi jak zaburzenia widzenia lub czucia) uznawana jest za jeden z czynników ryzyka
    wystąpienia udaru. Migrenowy zawał mózgu rozpoznaje się, gdy dochodzi do powstania utrwalonego ogniska niedokrwiennego w mózgu. To groźne powikłanie występuje na
    szczęście bardzo rzadko. Dotyczy przede wszystkim młodych kobiet, stosujących doustne preparaty antykoncepcyjne i palących tytoń [4].


Program „ Zrozum lepiej swoją migrenę z Excedrin Migrastop” został zainaugurowany specjalnie dla osób cierpiących na migrenę.

Migrena nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia, nie powoduje również inwalidztwa, ale potrafi skutecznie odebrać radość życia, utrudniać karierę zawodową, kontakty społeczne i negatywnie
wpływać na życie rodzinne. Dlatego warto się leczyć, aby uniknąć niepotrzebnego cierpienia,
ewentualnych powikłań i móc w pełni korzystać z życia.

Bibliografia

  1. Stępień A,: Migrena, czyli indywidualistka, Medical Tribune 12/2013.
  2. Łukasik M, Owecki MK, Kozubski W: Leczenie doraźne i profilaktyka napadów migreny. Neuropsychiatria i Neuropsychologia 2012; 7, 1: 7–18.
  3. Choroby wewnętrzne pod red.A.Szczeklika; Medycyna Praktyczna, Kraków 2006;t.II 1889-1902.
  4. Prusiński A: Migrena – rozpoznanie i leczenie. Przewodnik Lekarza 2008; 2: 21-31.